Polecam
 
Autor wątku: wiktorow
Identyfikator wątku: 161
Informacje o wątku
Jest 1 postów w tym wątku, i był oglądany 7279 razy.
Zobacz temat
Kto tu jest? 1 Gość (ci)
 Drukuj temat
Metody operacyjne-stabilizacja kregosłupa PLIF,TLIF,ALIF
wiktorow
1. METODA PLIF

Stabilizacja kręgosłupa jest grupą procedur stosowanych w leczeniu schorzeń kręgosłupa. Jedną z metod jest PLIF, czyli z angielskiego "tylne, lędźwiowe zespolenie międzytrzonowe". Zabieg polega na usunięciu krążka międzykręgowego, oczyszczeniu miejsca po usuniętym dysku oraz wprowadzeniu 2 implantów międzytrzonowych (klatek) do tej przestrzeni.Pokrótce przebieg operacji wygląda następująco:.Pojedyncze cięcie skórne w linii środkowej. Następnie odwarstwiane są mięśnie przykręgosłupowe."Za pomocą specjalnych narzędzi wykonuje się okienko w tylnej części łuku kręgu pozwalające na odsłonięcie korzeni nerwowych pokrytych oponą twardą (tzw. worek oponowy). Worek oponowy z zawartością zostaje odsuniety, tak aby uzyskać dostęp do dysku. Po nacięciu pierścienia włóknistego (zewnętrzna warstwa dysku międzykręgowego) usuwa się jądro miażdżyste. Następnie ostrymi narzędziami agresywnie zrywa sie powierzchowniowo chrząstkę pokrywającą trzony sąsiednich kręgów. W miejsce po jądrze miażdżystym wprowadza się implant w postaci klatki. Zapobiega on zapadaniu się przestrzeni, przy jednoczesnym stwarzorzeniu warunków do zrośnięcia się sąsiednich trzonów.
Całość konstrukcji dopełniają śruby, które zapobiegają niekorzystnym ruchom kości względem implantów międzytrzonowych.
Należy pamiętać, że prawidłowo wykonany zabieg PLIF zaledwie stwarza warunki do zrośnięcia się sąsiednich trzonów. Reszta należy już do naturalnych procesów przebudowy kości. Przy braku czynników ryzyka takich jak cukrzyca, palenie tytoniu oraz patologiczna otyłość odsetek prawidłowego zrostu kostnego sięga ok. 95%. "

2.METODA TLIF

"TLIF (ang. Transforaminal Lumbar Interbody Fusion) powstał jako rozwinięcie zabiegu PLIF, którego cel jest dokładnie ten sam - usunięcie dysku międzykręgowego, przygotowanie przestrzeni po usunięciu dysku i wprowadzenie do niej implantu w formie klatki. W stosunku do PLIF zabieg TLIF charakteryzuje się mniejszą inwazyjnoścąi, jego główna wada to ograniczony dostęp utrudniający prawidłowe przygotowanie przestrzeni międzykręgowej.Cięcie skórne znajduje się ok. 4-5 cm od linii środkowej. Po odpreparowaniu mięśni międzykręgowych usuwany jest staw międzykręgowy.Po jego usunięciu usuwa się jądro miażdżyste. Następnie ostrymi narzędziami usuwana jest chrząstka pokrywającą sąsiednie trzony kręgów. Do przestrzeni wprowadzany jest implant a także materiał kostny, który stwarza dogodne warunki do zrośnięcia się trzonów. Na koniec konstrukcję uzupełnia się śrubami, które zapobiegają niekorzystnym ruchom sąsiednich trzonów względem siebię.Należy pamiętać, że prawidłowo wykonany zabieg stabilizacji międzytrzonowej zaledwie stwarza warunki do zrośnięcia się sąsiednich trzonów. Reszta należy już do naturalnych procesów przebudowy kości. W stosunku do zabiegu PLIF w przypadku metody TLIF w związku z ograniczonym dostępem uważa się, że odsetek niepowodzeniam czyli braku zrostu jest nieco wyższy. Przy braku czynników ryzyka takich jak cukrzyca, palenie tytoniu oraz patologiczna otyłość odsetek prawidłowego zrostu kostnego sięga ok. 90% w stosunku do ok. 95% przy metodzie PLIF.

3. METODA ALIF


"ALIF czyli przednia lędźwiowa stabilizacja międzytrzonowa to kolejna technika operacyjna służaca do stabilizacji kręgosłupa w odcinku lędźwiowym. Jej cecha charakterystyczna to dojście do kręgosłupa przez jamę brzuszną. Jakkolwiek koncepcja ta wydaje się nienaturalna, przedni dostęp ma wiele zalet.
Zabieg typu ALIF (ang. anterior lumbar interbody fusion - przednia lędźwiowa stabiliacja międzytrzonowa) wykonywany jest dokładnie w tym samym celu, jak zabiegi PLIF czy TLIF, czyli stworzeniu takich warunków, które przyczynia się do zrostu sąsiednich trzonów poprzez usunięcie dysku międzykręgowego, przygotowaniu powierzchni kostnych oraz wprowadzeniu implantu między trzony w formie klatki.2.
ALIF - cięcie skórne
Podstawowym problemem w dostępach tylnych (PLIF i TLIF) jest konieczność uszkodzenia mięśni, które znajdują się z tyłu kręgosłupa.Ponadto aby usunąć dysk często konieczne jest czasowe odsunięcie korzeni nerwowych, co może doprowadzić do ich uszkodzenia. Zabieg wykonywany z dostępu przedniego, przez jamę brzuszną nie wymaga uszkadzania mięśni. Mięśnie ściany jamy brzusznej biegną pionowo przez co dają się z łatwością odsunąć. Zazwyczaj konieczne jest jedno cięcie skórne długości do 12 cm, w zależności od techniki może być stosowane cięcie poprzeczne lub pionowe. Po odsunięcia mięśni zawartość jamy brzusznej, która pokryta jest otrzewną daje się z łatwością uruchomić i odsunąć. Na drodze pozostaje jeszcze jedna przeszkoda anatomiczna - duże naczynia krwionośne. Ich odseparowanie i mobilizacja to kluczowy element zabiegu, ale przy niewłaściwym obchodzeniu się zwłaszcza z żyłami może dojść do niebezpiecznego dla życia krwotoku.Po odsunięciu naczyń uwidacznia się powierzchnię kręgosłupa. Z uwagi na szeroki dostęp do dysków międzykręgowych, przy braku korzeni nerwowych po drodze łatwo jest usunąć jądro miażdżyste i wprowadzić do przestrzeni implanty. W zależności od schorzenia, gdy dochodzi do znacznej niestabilności czasem konieczne jest dodatkowe wkręcenie śrub z tyłu kręgosłupa.
Możliwe powikłania:
Jakkolwiek ALIF jest procedurą mniej inwazyjną niż PLIF czy TLIF możliwe są powikłania charakterystyczne dla tego zabiegu. Najpoważniejsze to uszkodzenie dużych naczyń krwionośnych, zwłaszcza żył (tętnice są dużo bardziej wytrzymałe). Krwawienie z rozerwanej żyły może być bardzo obfite i trudne do opanowania.
Uszkodzenie żyły zdarza się u 1 do 15% pacjentów i prawie zawsze daje się opanować bez następstw, zgony są niezmiernie rzadkie. Kolejne charakterystyczne powikłanie występujące u mężczyzn to tzw. wsteczna ejakulacja. Zaburzenie to polega na wstecznym przesuwaniu się nasienia w trakcie ejakulacji, do pęcherza moczowego, przy prawidłowej funkcji wzwodu. W związku z tym zapłodnienie staje się bardzo utrudnione. Mechanizm tego powikłania nie jest do końca poznany, uważa się, że wynika z uszkodzenia splotu współczulnego położonego na powierzchni kręgosłupa. Wsteczna ejakulacja występuje bardzo rzadko, u mniej niż 1% operowanych mężczyzn a jeśli wystąpi najczęściej ma charakter przemijający. Ryzyko wystąpienia tego powikłania znacząco wzrasta w przypadku reoperacji. Pozostałe powikłania, jak infekcja zdarzają się tak samo często jak w przypadku innych technik operacyjnych.


materiał informacyjny ze strony www.dr.kregoslup.pl
Edytowane przez wiktorow dnia 17-01-2011 21:55
Podzielenie się tym wpisem:
Facebook Google Tweet This Yahoo
 

Podziel się z innymi: Facebook Google Tweet This Yahoo
Facebook - Lubię To:


Przejdź do forum: